Depressieve prijzen, sterke fundamenten: IREN kans of niet?

Het technische beeld van de Nasdaq oogt niet slecht. Over de bodems en langs de toppen zijn nette trendlijnen te trekken, en het werkt het beste om zo'n lijn net om de wicks te leggen in plaats van strak op de toppen, omdat de prijs daar al geweest is en de lijn zo wat beweegruimte houdt. Prijs beweegt naar en rondom zones, niet naar precieze prijsniveaus.

Belangrijker is wat de index níet laat zien. De records worden gedragen door een handjevol namen, terwijl de brede markt achterblijft. Dat past bij een economie die minder sterk is dan de koersen suggereren. De werkloosheid zit in het midden, niet hoog en niet laag, en de groei van het bbp leunt vooral op AI en de bouw van datacenters. Zo houdt een select groepje bedrijven de recordstanden overeind. Het echte probleem komt pas als de index draait, want dan trekken de algo's vrijwel alles mee omlaag, ook de aandelen die het al slecht deden. Vergeleken met de dotcomperiode blijft de schade nog beperkt, simpelweg omdat er nu veel meer algoritmes en hedge funds aan de knoppen zitten die bewegingen veel heftiger maken.

Volume vertelt het echte verhaal

Een koers is niets anders dan vraag en aanbod. Is er veel vraag en weinig aanbod, dan schiet de prijs omhoog op zoek naar het niveau waar wel verkopers zitten. Andersom zakt hij net zo hard door een gat naar beneden.