De CLARITY Act, de stemming van morgen en waarom dit over veel meer gaat dan Bitcoin

Wat de CLARITY Act is

De Verenigde Staten reguleren crypto al bijna tien jaar via rechtszaken in plaats van via wetgeving. De toezichthouder SEC stapte naar de rechter als zij vond dat een token een effect was. Er bestond geen duidelijke route om je als project netjes te registreren. Het gevolg was een markt waarin niemand zeker wist onder welke toezichthouder hij viel.

De CLARITY Act, formeel H.R. 3633, trekt die grens in de wet. Tokens worden verdeeld in drie categorieën. Digital commodities zijn tokens waarvan de waarde voortkomt uit het gebruik van de blockchain zelf. Die vallen onder de CFTC, de Amerikaanse toezichthouder op grondstoffenmarkten. Investment contract assets zijn tokens die verbonden blijven aan een centraal team en een kapitaalronde. Die blijven onder de SEC. Daarnaast staan de betaalstablecoins apart.

Het praktische gevolg is groot. Beurzen, brokers en bewaarders die digital commodities verhandelen krijgen een registratieroute bij de CFTC, met regels voor bewaring, toezicht op handel en rapportage. Ontwikkelaars van niet-custodiale software krijgen bescherming tegen de kwalificatie geldtransactiekantoor. En omdat het wetgeving is en geen interpretatie van een toezichthouder, overleeft het een wisseling van regering.

Wat er morgen precies gebeurt

Let op wat er wel en niet op tafel ligt. Morgen is geen eindstemming. Het is een cloture stemming over de motion to proceed, dus een procedurele stap om het debat te openen. Daar zijn zestig stemmen voor nodig. De Republikeinen hebben 53 zetels, dus er moeten minstens zeven Democraten meegaan. Hawley en Paul worden aan Republikeinse kant als tegenstemmers gezien, en dan loopt de teller op naar negen.

Slaagt het, dan volgt pas het inhoudelijke debat, de amendementen, de eindstemming, afstemming met de door het Huis aangenomen versie uit juli 2025 en de handtekening van de president. Faalt het, dan is de kalender het probleem. De Senaat gaat begin oktober met reces, de verkiezingen zijn op 3 november en het Huis heeft twee vergaderweken in september geschrapt. Lummis zei vorige week dat uitstel in dit Congres betekent dat de wet pas rond 2030 terugkomt.

Hoe groot is de kans

Hier zit de meest interessante spreiding. Onderzoeksbureau Galaxy verlaagde de kans op aanname in 2026 in stappen van 75 procent in mei naar ongeveer 10 procent begin september. Polymarket stond eind augustus rond 13 tot 15 procent. Na publicatie van de definitieve tekst sprong die markt in één dag van 22 naar ongeveer 30 tot 35 procent. Kalshi noteert 37 tot 44 procent.

Dat verschil is geen fout. De markten stellen verschillende vragen. Polymarket vraagt of H.R. 3633 voor eind 2026 wordt ondertekend. Kalshi handelt deels in bredere contracten en in losse vragen zoals of de stemming überhaupt plaatsvindt. Die laatste kans stond op 91 procent.

Onze lezing is nuchter. De ethische bepalingen waren het echte blok, omdat Democraten strengere regels wilden voor cryptobezit van ambtsdragers. Trump ging akkoord met het grootste deel daarvan en de Republikeinen bouwden 126 door Democraten gevraagde wijzigingen in. Dat is een serieuze concessie en het verklaart de sprong in de koersen van de voorspellingsmarkten. Tegelijk zitten we zeven weken voor verkiezingen, en een fractie die haar tegenstander geen overwinning gunt heeft weinig prikkel om ja te zeggen. Een kans rond een derde lijkt ons eerlijk geprijsd. Reken er niet op, maar sluit het niet uit.

Voor welke projecten dit positief uitpakt

De duidelijkste winnaars zijn tokens waarvan de status juridisch betwist was. XRP, Solana, Cardano en Dogecoin werden in maart 2026 al door SEC en CFTC gezamenlijk als digital commodity aangemerkt, maar dat was een interpretatie. Wetgeving maakt het hard. Voor XRP telt dat zwaarder dan voor bijna elk ander token, omdat de hele geschiedenis van dat project om die classificatie draait.

De tweede groep zijn de Amerikaanse beurzen en brokers. Met een registratieroute durven zij meer tokens te listen en durven institutionele partijen mee te doen. Dat is indirect positief voor de hele middenmoot van de markt.

De derde groep zijn DeFi protocollen met echte decentralisatie, die profiteren van de bescherming voor ontwikkelaars. Let hier wel op de keerzijde. De versie van 10 september voegde juist registratieplicht en antiwitwasverplichtingen toe voor partijen die een niet-decentraal handelsprotocol besturen. In de wandelgangen heet dat de DINO bepaling, decentralized in name only. Projecten die decentralisatie vooral als marketing gebruiken krijgen dus extra last, geen verlichting.

De claim over token value accrual, en waar die klopt

De gedachte die je nu veel hoort is dat projecten pas kunnen stemmen over value accrual als de CLARITY Act er is. Value accrual betekent dat de waarde die een protocol verdient ook daadwerkelijk bij de tokenhouder terechtkomt. Die claim klopt half, en de andere helft is belangrijker.

Wat klopt is de juridische logica. Onder de Amerikaanse Howey toets is iets een effect als je geld inlegt met winstverwachting uit de inspanning van anderen. Zet een project de kraan open en gaat er omzet naar tokenhouders, dan lijkt dat token ineens veel meer op een aandeel. De definitie van digital commodity in de CLARITY Act sluit tokens die recht geven op omzet of winst van de uitgever expliciet uit. Maar er staat een uitzondering tussen haakjes, namelijk voor uitkeringen die uit een gedecentraliseerd bestuurssysteem komen. Dat zinnetje is precies de haak waar een DAO een fee switch aan kan ophangen zonder dat het token een effect wordt.

Wat niet klopt is dat er zonder deze wet niets kan. Uniswap zette in december 2025 de fee switch aan en verbrandde 100 miljoen UNI, ruim 596 miljoen dollar. Aave koopt al langer tokens terug. Het verschil zit in de vorm. Terugkopen en verbranden verlaagt het aanbod en geeft niemand een juridisch recht op een geldstroom. Directe uitkering geeft dat wel. De eerste route is nu al begaanbaar, de tweede is wat op slot zit.

En dan Ondo, het voorbeeld dat het scherpst laat zien waarom de nuance ertoe doet. Ondo beheert ruim 2,5 miljard dollar aan getokeniseerde staatsobligaties en aandelen, met partijen als BlackRock en JP Morgan in het distributienetwerk. De omzet komt uit beheervergoedingen op producten als USDY en OUSG. Naar de ONDO houder gaat daar vandaag nul van. De omzet landt bij de vennootschap, niet bij een protocol.

Dat is het echte probleem. Een fee switch die bedrijfsomzet naar tokenhouders leidt is een winstdeling van een onderneming, en dat blijft ook onder de CLARITY Act gewoon een effect. De uitzondering voor gedecentraliseerd bestuur helpt Ondo dus niet automatisch. Om de stemming die voor de tweede helft van 2026 op de rol staat zinvol te maken, moet Ondo de vergoedingen eerst op protocolniveau laten ontstaan, bijvoorbeeld via Ondo Chain, of kiezen voor terugkopen uit de bedrijfskas. Dat laatste is een besluit van de vennootschap en geen echte fee switch.

Waarom dit zo zwaar weegt voor een cryptoproject

Zonder value accrual kun je een token alleen waarderen op verhaal en vergelijking met andere tokens. Met value accrual krijg je een noemer. Omzet, koers ten opzichte van omzet, verbrandingsrendement. Dan pas kan een instituut met een fundamenteel mandaat er iets mee, en dat verandert wie de koper is.

Er is een tweede reden, en die is confronterend. Zonder accrual bereikt de groei van het platform het token niet. Ondo is daar het handboekvoorbeeld van. Het beheerd vermogen groeide, de partnerschappen kwamen binnen, en het token noteert rond 85 procent onder de top terwijl er miljarden aan nieuwe stukken vrijvallen. Het bedrijf won, de houder keek toe.

Dat brengt ons bij de derde reden. Structurele koopdruk uit omzet is het enige echte tegenwicht tegen vrijvallende tokens. Een project dat elk kwartaal nieuwe stukken op de markt laat komen zonder tegenkracht, verliest die rekensom altijd.

Wat wij ermee doen

Wij handelen niet vooruit op een binaire politieke gebeurtenis met een kans van ongeveer een derde. De uitkomst van morgen is bovendien maar een tussenstap, en een geslaagde procedurele stemming is nog geen wet. Wat wij wel doen is de lijst klaarleggen. Als deze wet er komt, verschuift de vraag bij een groot deel van de markt van wat doet het project naar wat levert het token op. Projecten met echte omzet en een werkbare route naar de houder zijn dan in het voordeel. Projecten die vooral een verhaal verkopen, staan dan zonder dekking.

Dit artikel is educatief en geen beleggingsadvies. Doe altijd je eigen onderzoek.